NIUSY: Muzyka: Destruktywny wpływ pokoleniowy

Destruktywny wpływ pokoleniowy

Konflikty pokoleniowe - czas zacząć!!!

Zewsząd padają pytania, dlaczego młodzi ludzie palą, dlaczego ta młodzież taka niekulturalna, skąd tyle w tej młodzieży agresji, dlaczego właściwie się ta młodzież buntuje, jaki jest powód tego, że sięga po narkotyki, zabija, okrada, pali.... A nigdy nie pojawia się pytanie w drugą stronę: dlaczego i starsi, ci, którzy jako "młodzież" już nie są postrzegani, palą, piją, biją, kradną... Chyba swoisty konflikt My i Wy tu się ujawnia. My Was krytykować nie możemy... A Wy Nas musicie - obowiązek, powinność, przymus. Pojawiają się rady, jak powinno być, jak nie powinno. Co można, czego nie. Co jest błędem, co prawdą. Kim jesteśmy My? A kim jesteście Wy? Rozpoczyna się jeden z najstarszych konfliktów: rodzice i dzieci....

"I'm cleaning up my closet"...

Doskonałym przykładem wrogości rodzice-dzieci jest Eminem. Śpiewając "I'm sorry mama" kopie grób... Ironia...? Takie pełne groteskowości spojrzenie jest wynikiem bólu. Dziwnie jednak ten ból przeewoluował... Ból zamienia się w smutek - taka jest kolej rzeczy. A smutek znajduje swoje ujście w różnych formach wyrazu - mniej lub bardziej artystycznych... Można z tą złością, smutkiem, tym bólem zrobić Coś, albo pozostawić go samego sobie. Eminem wybrał sposób numer jeden i wyraził to, co do wyrażenia miał, poprzez rap, przekleństwa, kontrowersje...

I need somebody... Someone...

Już same kontrowersje w dziedzinie muzyki nie szokują tak bardzo. Nie znaczy jednak, że nie szokują w ogóle. Jednak kiedy na koncertach Marylina Mansona nie ma elementu pełnego czystej perwersji (ale z drugiej strony jak perwersja może być czysta...?), publika wydaje się zawiedziona. kiedy w wywiadzie z Eminemem nie pojawi się choćby kilku wyrazów typu "kurwa" wydaje się ten wywiad nudny... Świat przyzwyczaił do kontrowersji, a rodzice do powodowania chorób psychicznych u dzieci - i na odwrót...

Jak Kuba Bogu - tak Bóg Kubie...

Wymagasz szacunku - sam go dawaj... Pokolenie Starych ma tutaj zawsze do Pokolenia Młodych tą samą pretensję: brak szacunku... Tu obowiązuje jednak teoria wzajemności. Skoro nie dostaję, nie daję... Jeśli otrzymam - dam! Historia Eminema zaczyna się od nietolerancji, braku szacunku ze strony rodziców i chęci wyrażenia siebie w sposób jakkolwiek pozytywny. Tyle oszczerstw pada w jego tekstach, tyle oskarżeń, wyrzutów... Jednak nic nie dzieje się bez powodu i przyczyny. Śpiewając "sprzątam szafę", układa skrawki emocji, które żyją w nim wciąż mimo upływu lat. "Oko za oko" - niby wojenny kodeks... Skoro więc "Oko za oko", to dlaczego nie brak szacunku za brak szacunku? Nie otrzymał go od matki - teraz ona nie otrzyma go od niego... Niby logiczne, więc dlaczego takie szokujące...? Tu pojawia się powód dlaczego pojęcie Wy stoi wyżej od My... Ano dlatego, że My młodsi a przez to mniej doświadczeni, głupsi, nie znający prawd o świecie... Zwyczajnie: inni.... Inni od wyobrażeń, oczekiwań i planów, jakie Wy mają. Stąd owa teoria względności postrzegana jest jako arogancki sposób wyrażenia swojego obowiązkowego buntu pokoleniowego. Eminem arogancki - za arogancję. Eminem zły - za zło. Eminem brutalny - za brutalność. To jest właśnie absurd świata: zło zwalczane złem. Dlaczego tylko zło w wydaniu Wy jest ogólno przyjętą normą, a to w wydaniu My to to, co skłania do twierdzenia "jaka ta młodzież teraz nieuprzejma"...?

"Siała baba mak..."

W jednym z przedstawień BRAMATowych część dalsza tej pieśni brzmiała "nasrała na krzak... a dziad wiedział, nie powiedział, a śmierdziało tak..." I zdaje się, że w taki oto tragiczny sposób można odnieść ten sparafrazowany fragment ogólno znanej piosenki do tego, co dzieje się w nas, z nami i obok nas... Obojętność? Znieczulica? A może zupełnie na odwrót: nadmierna wrażliwość, prowadząca do przewartościowania tego, co powszechnie uważa się za wartości moralnie właściwe... ? Może i tak można przeinterpretować teksty Eminema...? Tylko że w drugą stronę: z wulgarności w język zupełnie delikatny. Może i tak się da?

Respekt 4 u.